Trátase dun sistema de hardware e software de localización sen fíos cuxo principal obxectivo é obter a posición de calquera elemento físico tanto en exteriores como en interiores. O sistema fai uso de tecnoloxías de comunicación sen fíos LPWAN (low-power wide area networks) e ofrece a posibilidade de consultar e explotar os datos históricos de posicionamento dos elementos para garantir a súa rastrexabilidade completa.

O sistema distingue dous tipos de escenarios segundo os seus requirimentos operativos e técnicos, amais da tecnoloxía de comunicación máis apropiada:

1. Contornas non controladas de longo alcance (distancia de decenas de quilómetros) e infraestrutura allea. Neste escenario pódese localizar calquera elemento de tamaño relevante nun ámbito industrial nun punto da súa cadea de valor. No caso dun estaleiro, poderíase localizar un palé ou un contedor durante o traslado de material desde o provedor até a chegada ao porto ou estaleiro.
2. Contornas limitadas controladas de medio alcance (distancia entre 500 m e 2 km) e infraestrutura propia. Neste escenario localizaríase calquera elemento relevante dentro dunha infraestrutura industrial (por exemplo, un vehículo, un bloque ou unha maquinaria) dentro das instalacións e zonas de almacenaxe dun estaleiro (bancadas, obradoiros etc.).

Arestora cóntase cun demostrador totalmente operativo do sistema que incorpora as funcionalidades descritas. O sistema pode integrarse noutros sistemas empresariais. Sería posible consultar as informacións en distintos dispositivos (PC, teléfonos intelixentes, tabletas, PDA). Por outro lado, o deseño modular permite adaptar a configuración aos requirimentos específicos do escenario final.

Debe salientarse que o sistema básico para rexistrar e almacenar a información dos diferentes nodos sensores e actuadores que poden empregarse, configurala e acceder a ela, o sistema traseiro (back-end) de TagWAN, está baseado en SCITS (self-configuring intelligent transducer system), previamente desenvolvido polos investigadores Manuel Suárez Albela, Tiago Manuel Fernández Caramés e Paula Fraga Lamas. A invención está hoxe protexida cunha patente.

Esta plataforma está orientada a unha creación e adición doada de novos nodos a unha rede de sensores e actuadores. Para iso establece dous conceptos básicos:

1. Intelligent transducer enablers (ITE), que son unhas estruturas de datos autodescritivas que definen os transdutores presentes nun nodo e a forma de comunicarse e interpretar a información intercambiada con eses nodos.
2. Intelligent transducer nodes (ITN), cada un dos dispositivos (nodos) individuais que forman a rede.

SCTIS foi reorientado ao sistema TagWAN. Unha vez engadido un novo tipo de nodo, poderase rexistrar de forma automática, acceder aos seus sensores ou gardar información de cada unha das diferentes peticións realizadas sobre el. Foi necesario realizar configuracións de software intermedias para que os nodos poidan enviar información a SCITS.

Esta tecnoloxía foi desenvolvida na execución das actividades do Acordo de colaboración tecnolóxica para a creación e posta en marcha dunha unidade mixta de investigación (UMI) subscrito pola UDC e Navantia o 15 de xuño de 2015. En aplicación do que este acordo regula na súa cláusula 11.2 (dereitos de propiedade industrial e intelectual sobre os resultados da UMI), as entidades deben establecer a titularidade compartida da tecnoloxía, que non será superior ao 26,92% para a UDC nin inferior ao 73,08% para Navantia.